Рабочая паверхню кухні

На кухні заўсёды ёсць неабходнасць у пастарунку працоўнай зоны, які не баяўся б розных механічных і хімічных уздзеянняў, гарачай посуду і высокай вільготнасці.

Гэта - так званая працоўная паверхня, дзе вырабляецца велізарная колькасць тэхналагічных працэсаў: разделка гародніны і рыбы, адбіванне мяса, закладка тавараў у рондалі і патэльні, зняцце з пліты, часта - расстаноўка вымытай посуду.

Усе гэтыя нагрузкі ўспрымае на сябе стальніца. Бо пры настолькі насычаным ўжыванні паверхня не можа не пэцкацца, адразу вельмі, у тым ліку - алеямі і тлушчамі, ёй даводзіцца часам адчуваць на сабе дзеянне брутальных мыйных сродкаў або абразіваў.

Калі ў нядаўнія часы кандыдатуры досыць пяшчотнаму ва ўсіх гэтых адносінах пластыку фактычна не было, то на дадзены момант выбар матэрыялу для стальніц - асобная задача пры планіроўцы кухоннага інтэр'еру. Бо кожны матэрыял валодае сваімі станоўчымі і адмоўнымі ўласцівасцямі.

Асноўнымі канкурэнтамі на рынку стальніц на дадзены момант выступаюць стальніца з граніту альбо мармуру, натуральнага каменя, і іх штучны аналаг, зроблены з сучасных кампазітаў. Натуральна, прагрэс наступае на пяткі, ды і старыя матэрыялы не здаюцца.

Да пераваг каменных стальніц варта аднесці іх хімічным інертнасць (у асаблівасці граніту), найвышэйшую трываласць і ўстойлівасць да ізаляцыі абразівамі. Нярэдка натуральныя матэрыялы папракаюць у «лішнім вазе» - але, не заўсёды гэта мінус. Пры тым жа адбіванне мяса ўстойлівасць стала і адсутнасць вібрацый - працэсу толькі на карысць.

Ёсць свае плюсы і ў палімераў, амаль ва ўсім яны напраўду роўныя альбо пераўзыходзяць папярэднікаў, але пры іншых роўных, штучная стальніца - варыянт «бюджэтны», тады як натуральная - знак статусу.