Правільнае ўцяпленне сцен хаты з бруса

Драўнянае будаўніцтва ў Расіі сыходзяць сваімі каранямі далекавата ў мінулае. Нават цяпер шматлікія насельнікі нашай краіны робяць выбар на карысць дрэва, якое і становіцца галоўным будаўнічым матэрыялам для будаўніцтва.

Зараз сумесна з бярвеністымі пабудовамі, вялікай папулярнасцю карыстаюцца так званыя «фінскія» хаты, выкананыя з бруса.

З-за ўласнай нізкай цэны і выгоды ўкаранення, на сучасным будаўнічым рынку асаблівай папулярнасцю стаў скарыстацца брус, перасек якога складае 150 * 150 мм. Канкрэтна з гэтага матэрыялу будуюцца сучасныя выдатныя дачныя хаты, у якіх так выдатна можна жыць у летні час. Але, у гэтым выпадку, калі вы апынецеся на такі дачы зімой, будынак адаграваецца з цяжкасцю, а цяпло, якое атрымоўваецца назапасіць, досыць імкліва сыходзіць праз тонкія сценкі. І ў гэтай сітуацыі лагічным становіцца пытанне аб своечасовым ўцяпленні сценак хаты з бруса.

Спачатку трэба паклапаціцца аб высакаякаснай тэрмаізаляцыі сценак, яшчэ на этапе будаўніцтва дома, тады ў маючым адбыцца перад Вамі не ўстане выбару - якую канкрэтна бок - знешнюю альбо ўнутраную, трэба ўцяпліць. Варыянтаў ўцяплення хаты можа быць два, але спяцы ўсё ж такі раяць праводзіць цеплаізаляцыю звонку.

Для творы знешняй тэрмаізаляцыі дома выкарыстоўваюцца мацюкі з штапельнага шкловалакна Урса М-15 або пліты Урса П-15. Спачатку трэба вырабіць ўстаноўку каркаса, які будзе служыць асновай для кладкі ўцяпляльніка. Да сценкі трэба прыбіць драўляныя брускі памерамі 50 * 50 мм, адлегласць паміж якімі павінна складаць 500 восемдзесят мм. Падобныя памеры тлумачацца тым, што шырыня і даўжыня ўцяпляльніка складае 600 і 50 мм. У гэтым выпадку, калі Вы ўжываеце для ўцяплення мацюкі шырынёй адна тысяча дзвесце мм, іх будзе неабходна разрэзаць напалам, для таго, каб атрымаць у выніку патрэбную даўжыню палосак.

Пліты альбо мацюкі ўкладваюцца ў каркас такім чынам, каб паміж сценкай, цеплаізалятарам і брускамі не заставалася зазораў.

Пасля чаго можна пачынаць ладзіць каркас для другога пласта цеплаізаляцыі. Брускі трэба прыбіць з такім разлікам, каб крок паміж імі складаў тое ж адлегласць, а атрыманыя ў выніку соты трэба запоўніць па вядомай схеме. Пры ўсім гэтым агульная шырыня ўцяпляльніка складае 100 мм, чаго цалкам дастаткова для таго, каб надзейна абараніць хату ад маразоў. Заключны крок праца заключаецца ў ашалёўцы хаты сайдынгам, фасаднымі панэлямі альбо вагонкай. Пры ўсім гэтым між цеплаізаляцыйным і аздобным матэрыяламі неабходна пакідаць маленькі зазор, патрэбны для найлепшай вентыляцыі.

Калі ўцяпліць дом звонку нерэальна, можна правесці ўнутраную цеплаізаляцыю. Для гэтага звычайна выкарыстоўваюцца пліты з экструдаванага пенапалістырола, якія прымацоўваюцца ўшчыльную да сценкі з дапамогай клею. Для таго каб забяспечыць найлепшую параізаляцыю, усё прымыкання і злучэнні пліт трэба праклеіць параізаляцыйнай скотчам. Таксама можна падабраць ўсякую фінальную аздабленне - ад тынкоўкі да шпалер. Тынкоўку трэба наносіць на папярэдне апрацаваную скуркай паверхню, шпалеры наляпляюцца на лісты гіпсакардону, замацаваныя на каркасе з драўняных брускоў, якія ўстаноўлены ўздоўж ўцяпляльных пліт.

Выкарыстоўваючы любы з пералічаных відаў тэрмаізаляцыі, можна зрабіць хату з бруса цёплым і камфортным, незалежна ад пары года.